Beijing en Xi'an

Hallo iedereen!

Zoals jullie weten is China enigszins gevoelig voor kritiek, waardoor wij ons blog de afgelopen weken helaas niet bij hebben kunnen houden. In het meer communistische en minder moderne Vietnam zou dezelfde censuur gelden, maar gelukkig blijkt dat nogal mee te vallen. Hoogste tijd om jullie iets te laten horen dus! We zullen hier de komende dagen/weken/maanden al dan niet regelmatig onze recente bevindingen en vooral foto's plaatsen, maar we beginnen nu eerst bij het begin: de hoofdstad van China.

Luuk zou na zijn reis in Nepal via Singapore terugvliegen, maar door de vulkaanuitbarsting was hij gedwongen direct door te vliegen naar Beijing, om daar op Maaike te wachten. Maaike zat ondertussen thuis in spanning, maar Schiphol was net op tijd weer vrij gegeven en haar vlucht ging gelukkig door zoals gepland: bepakt en bezakt kwam ze aan op Beijing International!



De cultuurshock voor Maaike viel mee, waardoor we meteen door konden gaan naar de grote trekplijster van China: De Verboden Stad. Tegenwoordig is dit niet langer verboden terrein voor publiek, waardoor we deze ervaring deelden met duizenden Chinezen. Zoals het een goede toerist betaamt gingen we ook op de foto op tiananmen square, met onze held Mao op de achtergrond.



En om het verplichtje lijstje meteen maar af te lopen, gingen we dag 2 naar de zeer fotogenieke Chinese muur. Het mooie weer, de flinke hike en de afwezigheid van massa's toeristen maakten deze dag tot een van onze hoogtepunten van China.



Vanuit Beijing gingen we per nachttrein op naar Xi'an, om daar het ruim 2000 jaar oude Terracottaleger te bewonderen. Dit leger functioneerde ooit (of nog steeds?) als bewaking voor het graf van keizer Qin Shi Huang, maar tegenwoordig is het vooral een garantie voor een onbegrensde geldstroom richting China's oude hoofdstad. Voor archeologen geldt de opgraving als een van de meest opzienbarende ontdekkingen van de laatste decennia, voor de gemiddelde backpacker valt de ervaring in het algemeen toch wat tegen. De "omweg" naar Xi'an is behoorlijk lang en prijzig, terwijl het zien van het leger in het echt uiteindelijk niet bijzonder veel toegevoegde waarde heeft. Dit neemt niet weg dat het geheel indrukwekkend is - zo heeft iedere soldaat bijvoorbeeld een uniek gezicht, en kun je de archeologen aan het werk zien terwijl ze nog steeds delen van het leger opgraven. Maar wat de omweg naar Xi'an vooral de moeite waard heeft gemaakt zijn de mensen met wie we daar het belachelijk goedkope Chinese bier hebben gedronken. Op de foto onze Deense en Australische vrienden bij het Terracotta leger.



Om onze nieuwe wandelschoenen te testen hebben we in de buurt van Xi'an de berg Hua Shan beklommen. Deze voor Toaisten heilige berg bleek een enorme kuitenbijter, dus we hebben de terugweg op z'n Chinees gedaan: met de kabelbaan.