Zuid-Vietnam

Vanuit Dalat gingen we terug naar de kust, maar nu een stuk zuidelijker. Mui Ne is een up-and-coming badplaats, waar de rijke Zuid-Vietnamezen hun vakanties en weekends doorbrengen. Er zijn al aardig wat resorts, maar het is nog niet zo ontwikkeld als Na Trang, waardoor het nog altijd een verlaten gevoel heeft. Voor 20 dollar per nacht hadden we onze eigen bungalow op het strand, dus we besloten hier wat langer te blijven - een vakantie binnen een vakantie. Heerlijk om 's ochtends te beginnen met een duik, dan over het strand te lopen naar een restaurant een stukje verderop, 's middags wat te lezen, voetballen en kitesurfen, en 's avonds voor het slapen nog een keer het water in. Om ons niet helemaal aan de luiheid over te geven zijn we ook nog naar de zandduinen gegaan. Zoals gezegd is toerisme in Vietnam al aardig ontwikkeld, en om de zoveel minuten probeert iemand wel iets aan je te verkopen of een winkel in te krijgen. Toen onze jeep daarom al na 10 minuten stopte en we moesten uitstappen bij een winkel dachten we dat onze chauffeur "very cheap" mompelde. Hij bleef aandringen, en in onze propper-moeheid kochten we allemaal maar wat water. Toen we weer in wilden stappen bleef hij zijn woorden maar herhalen en wijzen in de richting van de winkel. Toen pas zagen we wat hij bedoelde: we waren al bij de "fairy spring", de eerste stop van onze tour.













Na vier dagen op het strand was het weer tijd voor een grote stad. Op naar Saigon dus, sinds het vertrek van de Amerikanen vernoemd naar de grondlegger van het moderne Vietnam, Ho Chi Minh. Vanuit hier kun je naar de tunnels die de Vietcong-soldaten gebruikten om de Amerikaanse bombardementen te overleven, en ook het lokale museum geeft een goede indruk van de oorlog. Het is allemaal wat eenzijdig, maar daarom niet minder indrukwekkend. In Saigon hebben we ook de eerste groepswedstrijd van Nederland gekeken. Via de website van de ambassade kwamen we terecht bij een feestje georganisserd door de Dutch Business Association. Met een heineken en een verse haring in de hand stonden we tussen ruim honderd Hollanders te juichen bij de eerste overwinning.







Vanuit Saigon gingen we op naar Cambodja, onze laatste bestemming op het vaste land van Zuid-Oost Azie. Het stond oorspronkelijk niet op de planning, maar omdat zoveel mensen ons hebben aangeraden om naar Ankor Wat te gaan hebben we besloten deze korte omweg te nemen. Via een 3-daagse boottrip door de Mekongdelta arriveerden we per boot in Cambodja.

Centraal-Vietnam

Hoi An is volgens de reisgids een idylisch stadje aan de rivier vanaf waar je met de fiets binnen 15 minuten op het strand staat. Ook van onze collega-reizigers hoorden we niks dan goeds over Hoi An. Bovendien was Maaike snotverkouden. Reden genoeg dus om hier wat langer te blijven. Helaas waren wij niet de enige die op de goede recencies waren afgekomen. Van het oude Hoi An is door de toestroom van toeristen niet veel meer over. In iedere winkel zit een kledingmaker bij wie je voor 100 dollar een pak kunt laten aanmeten. Maaike wilde wel een jurk en Luuk een pak, maar het aanbod was zo overweldigend dat we uiteindelijk niet konden kiezen en alleen Luuk 2 paar schoenen heeft laten maken. We hebben vooral genoten van het zwembad en het strand, en zijn weer even op adem gekomen om verder naar het zuiden te gaan.





Vanuit Hoi An zijn we per nachtbus naar de moderne badplaats Na Trang afgereisd. We hebben hier 2 dagen genoten van de mooie stranden, en hebben een dag gesnorkeld bij de eilandjes die rondom Na Trang liggen. De mooie vissen en vooral het kleurrijke koraal waren een mooi voorproefje voor wat ons te wachten staat in Indonesië.





Voordat we echt van het strand zouden gaan genieten gingen we nog 1 keer het binnenland in, naar het stadje Dalat. Vanwege de (relatief) hoge ligging is het altijd wat frisser in Dalat waardoor het een populaire vakantiebestemming is voor de Vietnamezen. Hierdoor hadden we voor het eerst moeite met het vinden van een hotelkamer. Bovendien is de stad tot een waar circus geworden. Uit luiheid hadden we besloten een georganiseerde dagtoer te gaan doen, en samen met een Amerikaans-Vietnamese familie werden we van de ene naar de andere lokale trekpleister gereden, met als hoogtepunt een waterval die je per rodelbaan bereikt. Er was ook tijd voor romantiek in de "Valley of Love", waarschijnlijk de meeste kitsche plek op aarde. Van Mickey Mouse tot legerjeeps, van hartjesbogen tot plastic olifanten, alles stond te wachten om met ons op de foto te gaan.

Noord-Vietnam

Daar zijn we weer! Het heeft even geduurd, maar ook in Vietnam bleek het niet mee te vallen een avondje achter de computer te kruipen om het thuisfront gerust te stellen. Zo veel te zien, zo veel te doen, en als we dan een keer een internetcafé in willen valt de stroom uit. We hebben Vietnam inmiddels alweer verlaten, en zijn nu in Phnom Penh, de hoofstad van Cambodja. Maar we zullen jullie onze Vietnamese avonturen niet laten missen!

Toen we China ruim een maand geleden verlieten, bracht de bus ons rechtstreeks naar het 8tse wereldwonder van moeder aarde: Halong Bay. Net als in Yangshuo kenmerkt het landschap zich hier door hoge krijtrotsen, alleen liggen ze in Halong Bay niet op land maar in zee. Met een lokale junk (type boot) zijn we door dit stukje natuurpracht gevaren, en we hebben natuurlijk vrolijk meegedaan in alle verplichte bijbehorende nummertjes zoals een bezoekje aan een grot, karaoke op de boot etc. Maar kayaken, zwemmen in zee (eerste keer in Azie!) en de zonsondergang zijn toch allemaal net wat specialer op deze plek.



Na Halong Bay volgde Hanoi, de hoofdstad, waar we in een hotel midden in het oude centrum sliepen. Helaas kwam Luuk kwam op zaterdag te laat en zonder telefoon thuis van het voetbal kijken (Champions League finale) dus heeft hij de eerste nacht in de kroeg en op de stoep voor het hotel doorgebracht - ook een ervaring!



Vanuit Hanoi hebben we de nachttrein naar Sapa genomen. Hier hebben we een twee-daagse hike gedaan met een lokale gids. De eerste dag regende het zo hard dat onze regenjassen en raincovers het opgaven en we dus zonder droge spullen bij onze homestay aankwamen. Maar deze wandeling door de heuvels, rijstvelden, riviertjes en vooral modder was een van de mooiste die we ooit hebben gedaan, dus dat maakte wel weer wat goed. Onze 16-jarige gids was Sapa nog nooit uitgeweest en ze zag op tegen haar eerste trip naar Hanoi, omdat ze bang was klappen te vangen van de "sexy girls" - voor meisjes uit een kleine gemeenschap zijn de moderne Vietnamese meisjes op hoge hakken en korte rokjes reuze interessant, alleen het staren en lachen kan nare gevolgen voor ze hebben.











Na Sapa zijn we nog een paar dagen terug naar Hanoi gegaan om ons Indonesisch visum te regelen en om te genieten van tempels, waterpuppets, het eten op straat en de lokale biertjes (à 25 cent). We lieten het aan Vietnam Airlines over om ons veilig naar onze volgende bestemming te brengen: Hoi An, in centraal Vietnam.